24 Ağustos 2008 Pazar günkü gezimiz Osmancık’ın güneybatı tarafındaki köylerine oluyor.Yine Hasan hocamın motosikletiyle öğle vakti yola çıkıyoruz.Önce Karaçay köyüne gidiyoruz.Dağın eteğine kurulan köy çok göç verdiğinden nüfusu iyice azalmış.Daha sonra tekrar İstanbul yoluna çıkıyoruz.Bu kez yine güneye Tepeyolaltı köyü tarafına dönüyoruz.Bu yol boyu Ovacıksuyu adındaki bir dereyi takip ediyor.Derenin kendi adıyla anılan Ovacıksuyu Köyünün bir mahallesi olan Kabala’dan geçiyoruz. Kabala’da çok sayıda eski ahşap ve kerpiç ağırlıklı ev var.Buradan ormanlık alandan daha yukarılara doğru çıkıyoruz.Az sonra tekrar Ovacıksuyu deresi kenarına iniyoruz.İç kesimler olmasına rağmen su olduğundan burada da çeltik tarlalarına rastlıyoruz.Ben sadece Kızılırmak, Kavşak ve Devrez Çayı boyunda çeltik olduğunu biliyordum.Demek ki Ovacıksuyu deresi boyunca da çeltik ekiliyormuş.Ayrıca bu dere boyunca çokca mısır tarımıda yapılıyor.Biraz sonra yol ikiye ayrılıyor.Sekibağ köyü daha ilerde kalıyor.Biz dere üzerindeki köprüden Tepeyolaltı köyü yoluna sapıyoruz.Az sonra Çatak köyü yolu ayrımını görüyoruz.Fakat bu köye girmeden yolumuza devam ediyoruz.Bu yolda başka bir dereyi takip ediyor ve bu dere de Ovacıksuyu’na karışıyor.Yalnız kuraklıktan dolayı olsa gerek suyu şimdi akmıyor.Bir müddet daha gittikten sonra Tepeyolaltı köyüne varıyoruz.Köy ismi gibi ormanlık alandan oluşan tepelerin eteklerine kurulmuş.4 parçadan oluşan köyün 4 mahallesi var.İlk olarak Yörük daha sonra asıl köy merkezi olan Yeni mahalle,daha ileride Karşı mahalle ve çok ilerisinde de Batak mahallesinden oluşuyor.Bundan başka Eski köy olarak adlandırılan ve terkedilmiş vazitte olan bir parça daha var ama burada yıkık dökük evlerden başka bir şey yok.Köylülerin Dipsizgöl dedikleri mesire yerine gitmek için Eski köy dedikleri virane yerden sağa giden yola sapıyoruz.Diğer yol ise Karşı mahalle ve oradan da İskilip’e ulaşırmış.5 km. kadar gittikten sonra bol çamlık olan mesire yerine varıyoruz.Maalesef kuraklıktan dolayı buradaki su da kurumuş.Bundan dolayı daha önce köylülerden aldığımız suyla burada, getirmiş olduğumuz azıklarımızı atıştırıyor ve tekrar geri dönüyoruz.Yeni Mahalle dedikleri Tepeyolaltı’dan sağa giden yola Ardıç Dağı’na gitmek için sapıyoruz.Oldukça rampa ve bozuk olan yollardan gidiyoruz.Ama buna değiyor.Çünkü oldukça sık ormanlar arasından,çam kokulu ve ağaçların sıklığından dolayı güneş görmeyen yollardan gidiyoruz.Ardıç Dağı’nın zirvesine geldiğiğmizde buradaki orman gözetleme kulesine gidiyoruz.Çok güzel ve yüksekten aşağıları seyretme imkanı olan bu dağda oyalanıp manzarayı seyrediyoruz.Osmancık,Akkaya,İnal,Ardıç,Eski Ardıç,Deliler,Tepeyolaltı ve Sekibağ köylerini buradan net bir şekilde görebiliyoruz.Bu yüksek yer insanı oldukça ferahlatıyor ve güven duygusu veriyor.Bundan sonra artık rampa çıkma yerine rampadan aşağı iniyoruz.Yine ormalık yollardan geçiyoruz.Çeneler Mahallesi,terkedilmiş durumda olan Eski Ardıç’tan sonra İstanbul yolu kenarındaki Ardıç köyüne iniyoruz.Bundan sonra işimiz kolay.İstanbul yolu üzerinden 20 km. gittikten sonra Osmancık’a varıyoruz.
